KETME BALAM AYIPTIR

Anay kızına ayta:
Şaytan üyí, canım kızım, mektep degen egerek,
Aslı canım, kız balaga okuw-yazuw ne kerek?
Kalemge kâtka yazık, bír köpten köp tögerek,
Özíde tap Akmescit'te, köyímízge bek erek.

Bo yıl şonda ketme kızım, anaycıgıñ cılatıp,
Binlermen para masrap etíp, babañnın cebín suwaltıp.
Otır üyde, kur keryañnı ketenlerıñ agartıp,
Aytkanımdan şıkma balam kalkka yüzüm kızartıp.
Saga baksan sen okuwnı uşatasın söretke,
Cimnastik diy, saglamlık diy, tırmaşasın terekke.
Vazgeş balam, küníñní coytma bo kereksíz tílekke,
Bízler sení nışanladık bek zengín bír erekke.
Üstüñdekí kiygen urbañ bír marışke kaptanı,
Söret yasap keşíresín aynı yılnı aptanı.
ak Tanrım! bızıldı da kızlarımız erímíz,
Yarın akret küní yoktır, bízím catar cerímíz.
Kız anasına cewap bere:
Ah... yesírlík devrínín kul kurbanı anayım,
Seníñ íşín cennemde otlarga men canayım.
Yanlışasız, aldanasız, kucır laplar aytasız,
Zemanení anlamaysız yüz yıl artka kaytasız.
Bezdíresíz sízler mení şo nışanlauw sözímen,
Menlígímní satacaksız üş beş nagış bezímen.
Eş bíríñíz karamaysız maga süygí közímen,
Ketme kızım deb aytasız aslı kímnıñ yüzímen?
Men ketermen ayt babamga, pötígím yok o alsın,
Bonday eskí bílgílerní cıyıp cebíne salsın.
Zemanení babam endí anlamalı bílmelí,
Síz anaylar nafle agızgan köz yaşların sílmelí.
Bílesíz mí anay, bíz ne künnerde yaşaymız,
Aksız yerge kul etíle, nafle kötek aşaymız.
Curtımıznıñ ötmegínden el ecnebí tok bola,
Bízlerdekí cígítlíkler bír sebepsíz cok bola.
Ömürímníñ son künneşík okıycakman anayım,
Men ketenní mektebímde tokıycakman anayım.
Bolsa mením nışan toyım mektep íşínde bolsın,
Bo turışım, gür genşlígím, bílgí ogrında solsın.
Okuw üşín beş kıtanı cayaw cürüp şıgarman,
Cayíllíkní, aksızlıknı temelínden cıgarman.
Anayşıgım okımaga ketecekmen ketecek,
Bo Kırım'nı bír top şeşek etecekmen etecek.
Yazgan: Hamdi Giray(bay) 1901-1930