Bir zamanda bar eken, bir zamanda yok eken, komurci kart degen bir adam bar eken. Bu kart, dagdan agaç komuri ketirip sata ve korantasını şunınnen keçindire eken.

Bir kun komurci kart yipini ve çuvalını sırtına  urıp, dag içine kireyatkanda bir arslanga rastkele. Rastkele de, tars etip toktap kala. “Ogge ketsem arslan parçalar, arkta kaytsam, arkadan yakalar” dep, korka ve ne yapacagını bilmey, turgan yerinde katıp kala. “Arslan yigit ayvandır, korkmay barsan, urmrt eter, tokunmaz” dep tüşüne ve arslanga taraf yürüp başlay. Arslan ise bu vakıtta terek tübine kelip, çalkayata almaştıra bere. Arslannın indemey turganından yureklengen komurci kart, “bakayımçı, bu ayvanın ayagına ne olgan eken” dep, yerge egile, arslannın pancasını koluna ala. Baksa ne korsin, arslannın ayagına balaban bir yarçık kirgen, şişip, irinleşip başlagan.

Komurci kart pıçagını çıkarıp, şişiki yara, yarçıknı çıkara, şişik içindeki irini akızıp yibere, son yalap ala.

Ayagının agrısı biraz eksilgenson, arslan kozlerini aça be komurci kartka bakıp:
-Sag ol, dostum, sen meni ceennem azabından kurtardın, - dey. – Eyilikke kemlik yapmak olmaz, yur, men de sana bir yahşılık yapayım, - dey. Kete-kete, bir kul töpege barıp eteler. Arslan pençesini yerge urıp:

-Mına, dostum, bu yerin kaz, senin bahtın mında komulidir, - dey.

Komurci kart yerge bir-eki lesker urganınen, balaban bir kup çıka. Açıp baksa, içi rıkmarık altın tolu. Komurci kart kuvanganından az kala akılını çıldırayaza.

-Kupni al da, evine ket, - dey arslan. Senin eyiliginni ve menim yigitligimi unutmamak, daima dost olıp yaşamak içun sen er kun bir çanak şorba ketirirsin, onı beraber oturıp aşarmız.
Komurci kart kupini alıp, evine kete. Yanı ev yaptıra, sıgır ala, bala-çagasını baştan-ayak kiyindire. Koyunin bay adamlarından biri olup kala. Arslannı unutmay. Er kun bir çanak şorb alıp baa ve arslannen beraber oturıp, muabbet- muabbet aşaylar.

Kunlerden bir kun komurci kart: “İnsanlar aşnı çanaktan kaşınken aşaylar, men ise bu canavarnen bir sofra başında oturıp, kaşıksız aşayım. Fi, ne kadar ciyrenç bir şey! Aşaganda arslannın silekiyleri de çanakka akıp tuşe. Yok, men endi arslannen bir sofraga oturmam, - dey.

Komurci kart bu kararga kelgen son, arslanga kene bir çanak şorba alıp bara. Arslan aşayi Komurci kart bakıp tura.

-Ya sana ne oldı, sen ne içun aşmaysın? – dep soray arslan.

Komurci kart yalan aytıp:
-Karnım tok, men aşap keldim, - dey.
Arslan zorlap:
-Dogrusını ayt, menimnen ne içun aşamaysın – dey.

Komurci kart aytmaga mecbur ola:
-Aşaganda senin agızından silekiyler çıbıra, onın içun men ciyrene başladım,- dey.

Bu sözlerin eşitkende, canavar dey anılgan arslannın kozlerinde yaş peyda ola.
-Fakır olganda ciyrenmey edin, endi ciyrene başladınmı? – dey.

Komurci kart:
-Er alda men insanım, sen ise canavarsın,- dey.

Ozınin dostu dep sangan adamdan boyle sozlerin eşitken son, arslannın yuregi daa ziyade sızlamaga başlay.
-Baltannı al da menim başıma ur! –dey arslan.

Arslannın sözlerinden şaşırıp kalgan Komurci kart:
-Yok, men ozume eyilik ypkan canavarga boyle hiyanetlik yapamam, dey. 
-Sana aytam, -
Baltanı al da, menim başıma ur! Sen urmasan, baltanı alıp da, senin başınnı yararım, - dey arslan

Arslanın sözlerinden şaşırıp kalgan Komurci kart :
-Yok, men özüme eyilik yapkan canavarga boyle hıyanetlik yapamam, dey.
-Sana aytam, - baltanı al da, menim başımav ur! Sen urmasan, baltanı alıp da, senin başını men yararım,- dey arslan.

Komurci kart: “ Oz başımnı yardırganım ne ya” – dep tuşuna ve baltanı koterip, arslannın başına yandıra. Kanga bılangan arslan ınrana berip:
-Endi ket, - dey. – Tamam kırk kun degende kaytıp kelirsin.

Olar savlıklaşalar: Kart evine kete, arslan dagda kala. Tamam kırk kun degende, Komurci kart kaytıp kele. Baksa ne korsin, arslannın başındaki yara bir tamam savulgan, yaradan iz bile kalmagan.

-Yaranız savulgan amma, men anlap olamayım, boyle bir yara sizge ne kerek edi? – dey komurci kart.

Arslan cevap yerine, bir yır yırlay:

Suvulur yigit bedeninde                                                            
Balta qılıç  yarası
İç savulmaz yigit yüreginde                                       
Tilnin yapkan yarası

İşte, dostum, başımdaki yaranın tamam kırk kun degende savulganını kordin, lakin yuregimde zeerli sozlerinnen akçan yaran iç bir vakıt silinmeycek. Sen birinci kere mana rastkelgende yigitlik yapıp, atagımnın irinini akızdın, şişiknin içinde bir şey kalmasın dep, onı atta yaladın bile. Biraz zenginleşken son,dost tanımay başladın, menimnen bir çanktan aşamaktan bile ciyrendin. Mana arslan derler, ayvanların yigiti derler, şay ekeç, menim dostlarım da yigit olmak kerekler. Aydı, ket, kozume korunme, men senden ciyrenem! Bu dagda bir daa korunme, em soy-akraban da korunmesin!